Στόχοι για Επαγγελματίες και το Ευρύ Κοινό
Τα περιστατικά οδοντικού τραύματος αποτελούν ένα σύνθετο διαγνωστικό πρόβλημα, με πλήθος θεραπευτικών επιλογών από τις οποίες πρέπει να επιλεγεί η κατάλληλη.
Οι διάφοροι τύποι καταγμάτων (9) και μετατοπίσεων (6) μπορούν να συνδυαστούν με 54 διαφορετικούς τρόπους, δημιουργώντας σενάρια τραυματισμών με ξεχωριστές απαιτήσεις θεραπείας και πρόγνωση, όσον αφορά την ίαση του πολφού και των περιοδοντικών ιστών. Αυτή η πολυπλοκότητα εξηγεί το γεγονός ότι πολύ λίγοι οδοντίατροι παγκοσμίως είναι πλήρως ενημερωμένοι σχετικά με μια τεκμηριωμένη (“evidence based”) προσέγγιση για τη διάγνωση και θεραπεία τραυματικών οδοντικών βλαβών.
ια να το εικονογραφήσουμε, ας δώσουμε ένα παράδειγμα: Ένας τραυματισμός με πλάγια μετατόπιση (lateral luxation) θα δημιουργήσει μια σειρά από θεραπευτικά διλήμματα. Πρέπει το δόντι να: επανατοποθετηθεί ή όχι (γνωρίζοντας ότι η επανατοποθέτηση μπορεί να αποτελέσει ένα νέο τραυματισμό). Αν αποφασιστεί να επανατοποθετηθεί, τότε τίθεται το ερώτημα: ποιος τύπος ακινητοποίησης είναι κατάλληλος;ακινητοποίηση (άκαμπτη / εύκαμπτη) και για πόσο χρονικό διάστημα; Επιπλέον, θα πρέπει να εξεταστεί εάν πρέπει να χορηγηθούν αντιβιοτικά προληπτικά, με στόχο την αποφυγή επιπλοκών κατά την επούλωση. Όλα αυτά τα ερωτήματα πρέπει να αξιολογηθούν προσεκτικά πριν ξεκινήσει μια τεκμηριωμένη θεραπευτική προσέγγιση.
Με τον μεγάλο αριθμό διαφορετικών σεναρίων τραυματισμών στη μόνιμη οδοντοφυΐα – καθένα από τα οποία απαιτεί εξειδικευμένες θεραπευτικές επιλογές – δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η αντιμετώπιση των οδοντικών τραυματισμών παραμένει αντικείμενο αντιπαράθεσης. Μάλιστα, μελέτες που έχουν διεξαχθεί σε διάφορες χώρες δείχνουν ότι περίπου οι μισοί ασθενείς λαμβάνουν είτε επιβλαβείς είτε μη απαραίτητες θεραπείες.
Αυτό καταδεικνύει την κρίσιμη σημασία της ύπαρξης και χρήσης ενός τεκμηριωμένου, δομημένου εργαλείου καθοδήγησης, όπως το Dental Trauma Guide, για την υποστήριξη της σωστής και εξατομικευμένης κλινικής απόφασης.
Ο σκοπός του Dental Trauma Guide είναι, μέσω της οπτικοποίησης των κατευθυντήριων οδηγιών της IADT, να προάγει την εφαρμογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων τα οποία έχουν τεκμηριωθεί μέσω κλινικών και πειραματικών μελετών ότι βελτιώνουν την επούλωση του πολφού και των περιοδοντικών ιστών μετά από τραύμα.
Πιστεύουμε ότι ο Dental Trauma Guide έχει σημαντική δυναμική να βελτιώσει την οδοντιατρική φροντίδα παγκοσμίως, συνδέοντας την κλινική πράξη με τη σύγχρονη γνώση σχετικά με τις μεθόδους προώθησης της επούλωσης των τραυματισμένων ιστών.
Ο Dental Trauma Guide προσφέρει μια τεκμηριωμένη βάση για την πολυπλοκότητα των θεραπευτικών επιλογών που εφαρμόζονται σε ασθενείς με τραυματισμούς, συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της ποιότητας και της ακρίβειας της φροντίδας.
Στόχοι για το Ευρύ Κοινό
Η φιλοδοξία των δημιουργών του Dental Trauma Guide είναι να αναβαθμίσει το επίπεδο φροντίδας για τους ασθενείς με οδοντικά τραύματα σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το φαινόμενο του οδοντικού τραύματος αποτελεί παγκόσμια πρόκληση, καθώς εκτιμάται ότι επηρεάζει το 50–60% του παγκόσμιου πληθυσμού, τόσο στην πρωτογενή όσο και στη μόνιμη οδοντοφυΐα. Υπολογίζεται ότι σήμερα υπάρχουν περίπου 3 δισεκατομμύρια άτομα που έχουν υποστεί κάποιο είδος οδοντικού τραύματος, με περίπου 60 εκατομμύρια νέα περιστατικά να προστίθενται κάθε χρόνο.
Το 2001 πραγματοποιήθηκε μελέτη στη Δανία, στην οποία υπολογίστηκε το κόστος της πρώτης “οριστικής” θεραπείας οδοντικών τραυματισμών. Το κόστος αυτό ανερχόταν σε 2–5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ανά εκατομμύριο κατοίκων, ποσό που έκτοτε έχει αυξηθεί.
Αναμφίβολα, αυτό το γεγονός επιβάλλει σημαντικό οικονομικό βάρος στους ίδιους τους ασθενείς, ενώ σε έναν βαθμό επιβαρύνει και την κοινωνία συνολικά, μέσω των δημόσιων ή ιδιωτικών συστημάτων υγείας.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό οι τραυματισμοί αυτοί να εξετάζονται από οδοντίατρο το συντομότερο δυνατό μετά το ατύχημα, ώστε να μπορεί να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία έγκαιρα.
Αν ο οδηγός μπορέσει να βελτιστοποιήσει τη αρχική θεραπεία, η οποία είναι καθοριστική για την τελική έκβαση, τότε υπάρχει η ελπίδα ότι θα μειωθεί η πολυπλοκότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με οδοντικά τραύματα στη συνέχεια.